Lev Vygotsky

Lev Vygotsky (1896-1934) var þeirrar skoðunar að félagslegt og menningarlegt umhverfi barna hafi mest áhrif á mótun þeirra. Að börnin læri af þeim sem vita meira en þau, hvort sem það eru fullorðnir eða önnur börn sem standa þeim framar, þannig hafi félagsleg reynsla áhrif á hvernig þau túlki umhverfið.
Vygotsky er frægur fyrir það sem kallað er „Zone of proximal development“ sem útleggst á íslensku „svæði mögulegs þroska“, en hér á hann við að barnið þroskist mest þegar það á í samskiptum við fullorðna eða aðra sem standa þeir framar, þ.e að þetta svæði sem liggur á milli þess sem barnið getur sjálft gert og þess sem það getur gert með fullorðnum eða þroskaðri félögum. Vygotsky leggur því mikla á að nám eigi sér stað í félagslegu samhengi, ólíkt Piaget og fleirum sem töldu að þroskinn væri algildur og að umhverfið og félagslega athafnir hefðu litil áhrif á þroska barnanna.
Hlutverk kennarans eða hins fullorðna er að fylgjast með barninu og gera sér grein fyrir hvar barnið stendur og hvernig þurfi að örva það eða á hvaða sviðum þarf að auka þekkingu þess. Kennarar sem vita hvar einstaklingarnir standa eru betur undir það búnir að vinna með þá á þessu svæði mögulegs þroska. Kennarans er að skapa ríkt félagslegt umhverfi sem hvetur nemendur til að bæta við sig þekkingu (nám) í gegnum samskipti við kennarann og betur stæða samnemendur sína.

Hugmyndir Vygotksy falla að hugsmíðahyggjunni sem er hugmyndafræði sem byggir á virkni barnanna og að þau noti eigin reynsluheim til að auka þekkingu sína og noti gagnrýna hugsun þegar þau leita sér að upplýsingum.

Hugmyndir Vygotsky falla vel að kenningum Howard Gardner um fjölgreindir